Διευκολύνσεις από τράπεζες; Ευχαριστώ δεν θα πάρω…

Σε διάφορα κανάλια, αλλά και σε εφημερίδες, προβλήθηκε χθες το θέμα των δανείων των δημοσίων υπαλλήλων, και το ότι οι τράπεζες θα προχωρήσουν σε προγράμματα μείωσης δόσεων δανείων. Αυτό βέβαια που επίσης προβλήθηκε, είναι ότι η μείωση της δόσης κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής.

Έστω δηλαδή ότι ένα ζευγάρι έλαβε το 2005 στεγαστικό δάνειο 150.000 ευρώ με διάρκεια 20 έτη και επιτόκιο 5%. Η μηνιαία δόση του ανερχόταν ως και σήμερα στα επίπεδα των 1.000 ευρώ, δηλ. συνολική οφειλή 1000*12*20 = 240.000 ευρώ. Σήμερα, μετά την περικοπή των μέσων μηνιαίων αποδοχών του από τις 3.000 ευρώ στις 2.600 ευρώ, θέλει να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους του. Το υπόλοιπο κεφαλαίου που χρωστάει στην τράπεζα φτάνει τις 125.000 ευρώ.
Με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής από τα 20 στα 25 χρόνια, η νέα μηνιαία δόση θα διαμορφωθεί στα 825 ευρώ. Έχει όμως ήδη πληρώσει 60.000 ευρώ, και θα πληρώσει ακόμα 20* 12* 825 = 198.000 ευρώ. Δηλαδή για τα αρχικά 150.000 ευρώ που πήρε, αντί των 240.000 ευρώ που θα πλήρωνε προ κρίσης, τώρα με αυτή τη ΔΗΘΕΝ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ της τράπεζας, θα πληρώσει 60.000+198.000 = 258.000 ευρώ, δηλαδή 18.000 ευρώ περισσότερα…

ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ; Στο ότι το νοικοκυριό αυτό θα χάσει ακόμα περισσότερο εισόδημα, από αυτό που του αφαίρεσε μονομερώς η κυβέρνηση με τα οικονομικά μετρά ; Και να βγάλουν ακόμα περισσότερα οι τράπεζες;

Ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω….θα προσπεράσω…Θα κόψω ότι μπορώ από τα καθημερινά μου έξοδα, ακόμα και από τις βασικές μου ανάγκες και από τις ανάγκες της οικογένειάς μου, αλλά δε θα συμβάλλω στην μεγαλύτερη υποθήκευση του μέλλοντος μου και της περιουσίας μου, ούτε στην περεταίρω κερδοφορία των τραπεζών, που σαφώς γίνεται με τη στήριξη της κυβέρνησης.

Όχι κύριοι της κυβέρνησης…δεν είναι λύσεις αυτές…Θα πρέπει επιτέλους να πιέσετε τις τράπεζες, ώστε να χρεωθούν κι αυτές μέρος της κρίσης.Και υπάρχουν λύσεις. Μια από αυτές είναι η αύξηση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου, με ταυτόχρονη μείωση του επιτοκίου δανεισμού, ούτως ώστε να μην αυξηθεί το συνολικό ποσό οφειλής. Δηλαδή στο παράδειγμα που ανέφερα παραπάνω, η αποπληρωμή να γίνει σε 25 χρόνια, αλλά το τελικό ποσό να είναι και πάλι 240.000 ευρώ, και όχι 258.000.

Θα μου πείτε, γιατί να το κάνουν αυτό οι τράπεζες; Γιατί να υπακούσουν στο κράτος, και να χάσουν μέρος των κερδών τους; Μα, για τον παρακάτω πολύ απλό λόγο: γιατί το κράτος, δηλαδή ΕΜΕΙΣ, στηρίξαμε το τραπεζικό σύστημα της χώρας μας με 28 δις ευρώ, και τώρα δημιουργείται και το ταμείο στήριξης των τραπεζών, από το οποίο ακόμα 15 δις θα πάνε σε αυτές. Και το τραγικό είναι ότι τα 15 αυτά δις θα προέλθουν από το πακέτο στήριξης που συναποφάσισαν η Ε.Ε. και το ΔΝΤ, δηλαδή από δανεικά!!! Ε, ΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!!

Χάθηκε το όνειρο της κας Γκερέκου…

“Στη μέχρι τώρα πορεία μου στην πολιτική, ποτέ δεν διεκδίκησα την κατοχή του «αλάθητου». Ενδεχομένως να μπορεί κανείς να συμφωνεί ή και να διαφωνεί με τις πολιτικές μου κρίσεις. Δεν θα επιτρέψω όμως σε κανέναν και για τον οποιοδήποτε λόγο, να μου καταλογίσει ατομική ιδιοτέλεια με σκοπό το προσωπικό όφελος. Πολύ δε περισσότερο, δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να επιτρέψω, ειδικά αυτή την εξαιρετικά δύσκολη στιγμή, η υπόθεση αυτή του συζύγου μου, να αποτελέσει τη βάση για γενικευμένες κατηγορίες κατά της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού. Για το λόγο αυτό, υπέβαλα άμεσα την παραίτησή μου.”

Αυτά είπε η κα Άντζελα Γκερέκου, μετά από το σκάνδαλο που προκάλεσε δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας, σχετικά με τη “φορολογική ασυλία” που απολάμβανε επί 17 χρόνια ο σύζυγός της, Τόλης Βοσκόπουλος. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, από το 1993 έχει να πληρώσει φόρους ο κος Βοσκόπουλος, αφού συνεχώς έκανε προσφυγές σε δικαστήρια. Και όταν τελεσιδίκησαν όλα τα δικαστήρια, ζήτησε (άκουσον άκουσον) τη διαγραφή του χρέους, λόγω ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΕΞΟΦΛΗΣΗΣ!!!

Βέβαια στην όλη υπόθεση βαρύτατες ευθύνες φέρουν όλες οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες, αφού (σύμφωνα με το δημοσίευμα πάντα) δεν προχώρησε κανένας πλειστηριασμός ακινήτων μετά την εγγραφή κατάσχεσης και μετά το πέρας όλων των δικών και εξάντλησης τυχόν προθεσμιών, δεν έγινε κατάσχεση σε κανένα από τα 4 αυτοκίνητα του τραγουδιστή, ούτε εξασφαλίστηκαν τα συμφέροντα του δημοσίου από ενοίκια που εισέπραττε ή από άλλα εισοδήματα που είχε. Ποτέ φυσικά δεν έγινε καμία κατάσχεση κινητών αξιων (π.χ. μετοχών, ομολόγων κλπ), αλλά δεν ελέγχθηκε  ούτε από ποιο λογαριασμό εκταμιεύτηκαν τα χρήματα για την αγορά διατηρητέας οικίας του ζεύγους στο Λιστόν της Κέρκυρας, η αντικειμενική αξία της οποίας πλησιάζει τις 400.000 ευρώ!!!

Βέβαια με ανακοίνωσή του ο κος Βοσκόπουλος θεωρεί ότι το δημοσίευμα αυτό δεν είναι αληθές, κι έχει σκοπό να πλήξει τόσο αυτόν, όσο και τη σύζυγό του..Δεν έχει λέει 4 αυτοκίνητα, αλλά μόνο ένα…

Πάντως το θετικό στην όλη υπόθεση είναι ότι η κα Γκερέκου παραιτήθηκε ΆΜΕΣΑ, για λόγους ευθιξίας..Κάτι που δεν είχαμε δει στην προηγούμενη κυβέρνηση (θυμάστε όλοι ότι ο Βουλγαράκης παραιτήθηκε αρκετές μέρες μετά που ξέσπασε το δικό του σκάνδαλο, αφού μάλιστα είχε κάνει και επαφές με βουλευτές του κόμματος για να δει αν τον στηρίζουν). Αυτό βέβαια δεν απαλλάσσει καθόλου την κα Γκερέκου από τις ευθύνες της. Φυσικά και γνώριζε τόσα χρόνια για τις οφειλές του συζύγου της, αφού το έντυπο της  φορολογικής της δήλωσής είναι ΚΟΙΝΟ με το δικό του, άσχετα αν οι οφειλές είχαν (ή δεν είχαν) δημιουργηθεί πριν το γάμο τους !! Δεν μπορείς λοιπόν να πολιτεύεσαι, και μάλιστα να είσαι και υφυπουργός σε μια κυβέρνηση, που υποτίθεται ότι ήρθε στην εξουσία (και αυτή, όπως και η προηγούμενη) με σημαία την πάταξη της διαφθοράς, γνωρίζοντας ότι ο σύζυγός σου είναι από τους μεγαλύτερους φορο-οφειλέτες του δημοσίου!!!

Άδοξα μας τελείωσε λοιπόν η κα Γκερέκου από την κυβέρνηση…Απαλλαγμένη τώρα από τα υπουργικά βάρη, μπορεί να αφεθεί στην αγκαλιά του μεγάλου αυτού φοροφυγά….συγνώμη, λαϊκού βάρδου εννοούσα, και να ακούσει από την ομολογουμένως μοναδική φωνή του τραγούδια, όπως το “ πριν χαθεί το όνειρό μας”..Γιατί μόνο στα όνειρά της θα ξαναδεί υπουργικό γραφείο…

Έκλεψες στην Ελλάδα;

Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Η ομιλία του στο 6ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 1996

Κάποιοι τα λέγανε από το ΄96. Τώρα το πόσοι άκουγαν είναι άλλο θέμα...

37' προφητικής ομιλίας πέρα από κομματικές σκοπιμότητες.

Επικοινωνιακές φούσκες

Σε λίγους μήνες θα περάσουμε όλοι μας ένα κρίσιμο τεστ σοβαρότητος και ωριμότητος. Παραπονιόμαστε συνεχώς για το επίπεδο των πολιτικών μας, για την ανεπάρκειά τους στην επίλυση κρίσιμων προβλημάτων. Το φθινόπωρο λοιπόν θα κληθούμε να ψηφίσουμε δημάρχους και περιφερειάρχες.

Η πολιτική είναι όπως το σεξ…*

“Εν τέλει και η πολιτική είναι κατά κάποιον τρόπο όπως το σεξ: λες πράγματα που, από ένα σημείο και μετά, ο παρτενέρ σου δεν έχει και την απαίτηση να τα εννοείς κιόλας….”

* Απόσπασμα από άρθρο του Κώστα Γιαννακίδη από το protagon.gr

Ο “κανένας” θα μας βγάλει από την κρίση…

Το τελευταίο διάστημα, κάθε Κυριακή, σχεδόν οι μισές εφημερίδες παρουσιάζουν κάποια δημοσκόπηση, με κεντρικό θέμα τα νέα μέτρα, την κρίση, αλλά και την πρόθεση ψήφου.

Το βασικό βέβαια με αυτές τις δημοσκοπήσεις είναι ότι, ανάλογα με το ποιος έχει «παραγγείλει» την κάθε δημοσκόπηση, οι ερωτήσεις είναι διατυπωμένες με τέτοιο τρόπο, ώστε να οδηγούν το μεγαλύτερο μέρος των ερωτηθέντων σε συγκεκριμένες απαντήσεις. Άσε που, επειδή οι περισσότερες δημοσκοπήσεις είναι τηλεφωνικές, μπορείς κατά κάποιο τρόπο να επιλέξεις ένα πιο πράσινο, πιο γαλάζιο ή πιο κόκκινο δείγμα (να επιμείνεις π.χ. σε συγκεκριμένες περιοχές που ξέρεις τι ψηφίζουν κατά πλειοψηφία, ή μπορείς εντέχνως να επαναλάβεις μερικά τηλεφωνήματα που δε σε βολεύουν οι απαντήσεις).

Πάντως ο περισσότερος κόσμος έχει πλέον καταλάβει ότι οι δημοσκοπήσεις είναι κατευθυνόμενες, και έχουν σκοπό να κατευθύνουν την κοινή γνώμη…Παρόλα αυτά , η δυσαρέσκεια του κόσμου αρχίζει να αποτυπώνεται και σε αυτές τις κατευθυνόμενες δημοσκοπήσεις : η ψήφος διαμαρτυρίας (Λευκό-Άκυρο-Αναποφάσιστοι) καταγράφεται ως «πρώτο κόμμα» στην πρόθεση ψήφου.

Γυρίσαμε λοιπόν και πάλι στην εποχή του κανένα. Και αυτό σημαίνει ότι αφενός δεν ικανοποιούν οι κυβερνητικές επιλογές, και αφετέρου δεν φαίνεται να πείθουν και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις ότι μπορούν να διαχειριστούν αυτή την κρίση. Ποιος θα μας βγάλει λοιπόν από την κρίση; Δυστυχώς για εμάς, ο πολυμήχανος Οδυσσέας ήταν ο πρώτος και ο τελευταίος “κανένας” που θα μπορούσε να μας βγάλει από τη σπηλιά του Κύκλωπα…

Σημείωση: η εικόνα είναι από το Εθνος της Κυριακής, 16/5/2010

Η ΤΡΕΜΗ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΙ ΤΟΝ ΙΓΝΑΤΙΟΥ...

Δείτε σε αυτό το βίντεο τι λέει ο Διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, για το ποιος πρότεινε τα μέτρα αυτά που επιβλήθηκαν στους Έλληνες πολίτες για τη μείωση του ελλείματος. Βέβαια το τρομερό είναι, πως προσπαθεί η Τρέμη να υπερασπιστεί την κυβέρνηση…Ας της πει επιτέλους κάποιος ότι την έχουν πάρει χαμπάρι όλοι και την κράζουν!!!

ΤΡΕΜΗ, ΟΛΑ ΤΑ BLOGS Σ’ ΕΧΟΥΝ ΒΓΑΛΕΙ ΣΤΗ ΣΕΝΤΡΑ !!!

Να φύγουνε, να πάνε σπίτι τους (του Άρη Δαβαράκη)

“………….Άντε να τα μαζεύουνε τώρα να πάνε στην Άγκυρα γιατί εμείς εδώ έχουμε άλλους χαβάδες, όχι τους δικούς τους. Να σταθεροποιήσουμε τη σχέση μας με τα εθνικά μας κράτη (όλη η Ευρώπη εννοώ), να επαναπροσδιορίσουμε τις κατευθύνσεις μας, να ξεχωρίσουμε τις θέσεις μας από τους μαυραγορίτες και τους κερδοσκόπους και να βάλουμε στόχους. Να βάλουμε στόχους, ακούτε αδέρφια; Στόχους. Όχι να γκρεμίζουμε την, χρόνια τώρα, γκρεμισμένη «Φαντασία», ο Γ.Α.Π με σηκωμένα τα μανίκια, παρέα με τη Τίνα, δίπλα στην μπουλντόζα. Αυτά (διαφημισταράδες μου) εμείς οι παλιοί τα έχουμε ξαναδεί εφτά φορές με τον Λαλιώτη και τούς δικούς του από το ογδοντακάτι ακόμα. Θέλουμε στόχους σοβαρούς, πάρτε το είδηση, όχι ανοησίες επικοινωνιακές………….”

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Άρη Δαβαράκη, στο protagon.gr

Κατουράνε οι ανδρειωμένοι; της Ρίκας Βαγιάννη

Προχθές ταξίδεψα στην Κρήτη. Τούτο το καλοκαίρι, είναι άλλο καλοκαίρι… Της προσμονής. Της τελευταίας στιγμής, της τελευταίας ευκαιρίας… Μελαγχολικό. Λαχανιασμένο. Τώρα που έπεσε ο μπερντές όλα λογαριάζονται αλλιώς . Όλα πονάνε αλλιώς. Το «στερνή μου γνώση» βγάζει και ξαναβγάζει τη γλώσσα.
Προχθές ταξίδεψα αεροπορικώς για Κρήτη... Προσγείωση αεροδρόμιο Ηρακλείου. Προσγείωση ή απόλυτη γείωση; Αυτό λοιπόν είναι το αεροδρόμιο που υποδέχεται τα μιλιούνια των τουριστών που καταθέτουν το πολύτιμο συνάλλαγμά τους; Αυτό το αεροδρόμιο, απόλυτη εικονογράφηση του τραγουδιού «η Ελλάδα μια απέραντη παράγκα», αναλογεί στη λεβεντομάνα που κουβαλάει την ιστορία του Μινωικού πολιτισμού; Αυτό πρόσφεραν οι πολιτικοί όλων των χρωμάτων που έταζαν γην και ύδωρ για να πάρουν τη ψήφο του νησιού; Και καμάρωναν αν πρασίνισε ή αν μπλέδιασε…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της Ρίκας Βαγιάνη, στο protagon.gr