Τα έσοδα της χώρας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι... σχεδόν όσα της Γερμανίας, και πολύ περισσότερα από αυτά της Ιρλανδίας και της Ισπανίας!

Μια πραγματικότητα που δε συμφέρει καθόλου την κυβέρνηση της χώρας μας αποτυπώθηκε στην έκθεση του ΔΝΤ για την παγκόσμια οικονομία τον προηγούμενο μήνα: Τα έσοδα της χώρας μας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά άλλων προηγμένων χωρών, και πολύ περισσότερα δε από χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια κρίση χρέους με εμάς, όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία! Και αυτό δε συμβαίνει μόνο τα τελευταία 2 χρόνια, αλλά την τελευταία 15ετία!

Και όταν λέμε έσοδα μιας χώρας, εννοούμε ΦΟΡΟΥΣ!!! Και αυτό συμβαίνει ενώ οι μισθοί και οι παροχές σε υγεία, παιδεία και άλλους τομείς της ζωής υπολείπονται σημαντικά από χώρες με πολύ μικρότερα έσοδα (πάντα ως ποσοστό του ΑΕΠ) , όπως το Λουξεμβούργο, η Ελβετία ή οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής!

Είναι χαρακτηριστικό ότι η χώρα μας στον τομέα των εσόδων βρίσκεται πολύ κοντά με τη Γερμανία (μόλις 3,35% διαφορά), την ίδια στιγμή που οι μισθοί στη χώρα της κας Μέρκελ είναι τουλάχιστον διπλάσιοι! Όσο για το τι απολαμβάνει ένας πολίτης της Γερμανίας από πλευράς ανταποδοτικών υπηρεσιών, καλύτερα να μην το θίξουμε καθόλου!!!

Αυτά βέβαια εντέχνως τα αποκρύπτει η κυβέρνηση, για να μπορεί να εφαρμόζει την πιο σκληρή φορομπηχτική πολιτική που έχει υποστεί ο Έλληνας. Το ίδιο την αποκρύπτουν βέβαια και τα μέσα ενημέρωσης, αλλά αυτό δε μου προκαλεί καμία έκπληξη!

Το θέμα ανέδειξε το market-talk.net, και μου έδωσε λαβή για την παρούσα ανάρτηση.

Αποδοκιμάστηκαν Μπεγλίτης και Μαγκριώτης στη Θεσσαλονίκη (βίντεο)

Τις έντονες αποδοκιμασίες των πολιτών της Θεσσαλονίκης δέχτηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε, ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Μπεγλίτης και ο υφυπουργός Υποδομών, Γιάννης Μαγκριώτης, οι οποίοι παρευρέθηκαν στην επίσημη δοξολογία για την 99ή επέτειο της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και τον πολιούχο της Άγιο Δημήτριο.

Επίσης, μια ομάδα «αγανακτισμένων» κρατούσαν πανό με το σύνθημα: «99 χρόνια μετά, 99% σκλαβωμένοι».

Δε χρειάζονται βέβαια μαντικές ιδιότητες για να πει κάποιος ότι τα παραπάνω γεγονότα απλά αποτελούν προπομπό αυτών που θα ακολουθήσουν κατά τον εορτασμό της επετείου του ΟΧΙ σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Κι επειδή πολλοί δήθεν διανοούμενοι και “υπεράνω” τύποι θα σπεύσουν να πουν ότι τέτοιες αντιδράσεις δεν είναι δημοκρατικές, ή δεν τιμούν τη χώρα μας, θα τους απαντήσω ότι είναι εντελώς ανάλογες της δημοκρατίας που αυτή τη στιγμή έχουμε στη χώρα μας. Και είναι το μοναδικό μέσο που έχει πλέον ο Έλληνας για να δώσει στους πολιτικούς να καταλάβουν ότι διαφωνούν με την πολιτική που έχουν χαράξει.

Δε σας φοβάμαι ρε…

By zania

" Έχω φτάσει ν’ αναρωτιέμαι πόσο βάθος έχει πια εκείνη η ρημάδα η τσέπη μου και γιατί η δικιά μου η χερούκλα ποτέ δεν φτάνει τόσο βαθιά. Καθημερινά. "

Απ’τις 5.30 το πρωί. Χτυπά επαναλαμβανόμενα, γιατί, πού να σηκωθώ με την πρώτη η γυναίκα. Εύκολο είναι; Βαράει και ξαναβαράει μέχρι που τα νεύρα μου γίνονται κορδέλες. Πάγια κατάσταση. Κάθε πρωί ή σχεδόν κάθε πρωί: Να σηκωθώ σαν άλλο νιογέννητο στραβό γατί και κουτουλώντας να κάνω ένα καφέ μήπως και καταφέρω κατά τον ήμισυ να ζωηρέψω τα εγκεφαλικά μισοκαμμένα κυτταράκια μου. Συνήθως με τον καφέ θα προτιμήσω να ενημερωθώ διαδικτυακά (“μήπως ήρθε η συντέλεια όσο εγω κοιμόμουν;”) και όχι τηλεοπτικά. Σχέση μίσους με το κονσερβοκούτι. Σχέση μίσους και με τους σαρδελλοπρωταγωνιστές του. Οπότε ρίχνω όλο το πακετάκι στην πυρά και ξεμπερδεύω.

‘Εχω ένα μισάωρο μπροστά μου, ένα μισάωρο που το αφιερώνω πάντα στο πρωινό μου καφεδάκι. Ναι, όπως κι εσύ δεν μπορώ τα ζοριλίκια πρωί-πρωί. Ήρεμα πραγματα γιατί διαφορετικά φουσκώνει το ρέμα και τα παίρνει όλα αμπάριζα. Και δεν το σταματά και τίποτα. Μα τίποτα;

Τι λέγαμε; Ναι. Για το πολύτιμο μισάωρο! Εκείνο που μέχρι πρότινως το απολάμβανα – κυριολεκτικά. Μέχρι πρότινως, γιατί σαν κάτι ν’άλλαξε χρώμα τελευταία. Προς το σκούρο του. Το πολύ σκούρο του. Ανοίγω lap λοιπόν και ξεκινώ να ξεστραβώνομαι (δήθεν). Παντού τα ίδια.  Και κάθε μέρα τα ίδια. Οκ…ναι, έχεις δίκιο…με μικρές παραλλαγές που σχεδόν πάντα εχουν να κάνουν με τη μέτρηση του βάθους που θα μπει μια τεράστια αγριοχερούκλα στην τσέπη μου. Συνήθως στην κωλότσεπη, γιατί έτσι νιώθω σε κάθε εξαγγελία. Η μέρα της μαρμότας. Έχω φτάσει ν’αναρωτιέμαι πόσο βάθος έχει πια εκείνη η ρημάδα η τσέπη μου και γιατί η δικιά μου η χερούκλα ποτέ δεν φτάνει τόσο βαθιά. Καθημερινά.

Αφού λοιπόν πληροφορηθώ πόσα σαντιμέτρ θα μειωθεί το οικογενειακό μου μπάτζετ, αφού μπω στη διαδικασία της κακόμοιρης ξεπουπουλιασμένης μαργαρίτας (χρεωκοπούμε-δε χρεωκοπούμε-χρεωκοπούμε…), αφού αναλύσω Τρόικες, πρασινοκυβερνήσεις και ΔΝΤ μαζί με είκοσι διαφορετικές απόψεις επίδοξων οικονομολόγων και αφού  τα αποθηκεύσω όλα αυτά και άλλα μαζί στα όπισθεν του εγκεφάλου μου, σηκωνομαι λίγο βαρύτερη να ριχτώ στη βιοπάλη. Μη φανταστείς οτι είναι τίποτα σίγουρο η δουλειά μου, ανήκω κι εγω στους απλήρωτους συμβασιούχους. Συγκεκριμένα από τον Γενάρη του 11 έχω να βάλω μέσα στο σπίτι λεφτά. Αλλά δουλεύω. Από τις 7 και όσο πάρει. Μόνο εγώ δεν παίρνω. Και παίζει αν θα πάρω.

Με το που ξεκινάει η δουλειά, από το πρώτο δεκάλεπτο, η μόνιμη συζήτηση είναι το χάλι μας το μαύρο. Λεφτά, που θα βρούμε τα λεφτά, που δεν υπάρχουν λεφτά, τα λεφτά, λεφτά υπάρχουν, δε φτάνουν τα λεφτά, θέλουν λεφτά, λεφτά, λεφτά, λεφτά. Μας κατεστρεψαν, καταστραφήκαμε,θα μας καταστρέψουν, θα πεινάσουμε, πεινάμε, πεινούσαμε και θα ξαναπεινάσουμε. Που θα βρούμε δουλειά, δουλεύουμε αλλά δεν πληρωνόμαστε (τι μου λες τώρα…),δεν υπάρχουν δουλειές, υπάρχουν δουλειές αλλά πάνε χέρι με χέρι, μας δουλεύουνε, δουλευόμαστε γενικώς. Και μεσα στ’αυτιά μου μαζί με τον χτύπο της συστολικής πίεσης χτυπάνε ουσιαστικά και ρήματα. Τα ίδια που διάβαζα το πρωί, στο πιο λαϊκό τους. Όλα αυτά επί 15 -περίπου- φορές. Κανονική πλύση εγκεφάλου. Στο καυτό πρόγραμμα.

Γύρω στο μεσημέρι μαζεύω γάζες, πιεσόμετρα, οξύμετρα και τα κομμάτια μου και ανηφορίζω για μάθημα. Ναι, κάνω και μαθήματα. Γιατί όλα τα είχε η Μαριορή ήθελε και το φερετζέ. Δε βαρυγκομώ μικρέ μου φίλε, επιλογή μου ήταν και το καταδιασκεδάζω (πριν την εξεταστική). Νέος γύρος: Αλλαγή στον νόμο, μονα-ζυγά εξάμηνα, δεν υπάρχουν καθηγητές να καλύψουν τα μαθηματα, συγγράμματα με την μέθοδο της (παραπάνω) μαργαρίτας, πληρώσαμε και το πάσο μας. Ναι, το πληρώσαμε! Δεν χρειάστηκε να τρέξω για τραπεζικό δάνειο, αλλά, ναι, το πληρώσαμε. Κι όλα αυτά γιατι; Γιατί δεν υπάρχουν (τα λεφτά ντε!). Και να οι απεργίες και με το δίκιο τους. Και οι τσάμπα βενζίνες Μασταμπάς-ΤΕΙ-Μασταμπάς. Και οι ώρες οι χαμένες. Και να που εχω αρχίσει να τρέμω μήπως μου στερήσουν οι βλαμμένοι το εξάμηνο με τον βομβαρδισμό των περικοπών που εφαρμόζουν άρδην.

Μάθημα ή όχι μάθημα θα γυρίσω στη φωλίτσα μου (άγνωστη η ώρα επιστροφής). Κι επιτέλους θα δω και τον άντρα μου (ήηηηρωας για ποικίλους λόγους!!) που με ταΐζει  όλο αυτό το καιρό με τον -μισό- μισθό του. Δε λέω με ντύνει, θα ήμουν υπερβολική. Γιατί τα  ψώνια τα έχουμε ξεχασει.

Πριν την εισοδο της φωλίτσας, οδοφράγματα! Λογαριασμοί: ΔΕΗ, ΟΤΕ, τράπεζες, νερά και άλλα κερατιάτικα. Κεφαλικός φόρος. Πονοκέφαλος. Κόπηκε για άλλη μια φορά ένα ουχί αμελητέο ποσό απ’το 15νθήμερο. Πονοκέφαλος. Τι θένε αυτοί οι άχρηστοι να βυζάξουν από ‘μας; Ημικρανία! Τι πληρώνουμε; Τόσα. Τι μένει; Τόσα λίγα. Ωραία, τι δε θα πληρώσουμε; Χα. Ετσι πάει.Γιατί κάποιος απ’όλους μας πρέπει να ζήσει. Και αυτός που θα ζήσει (όπως ζήσει) θα είναι η οικογένειά μου. Πάμε παρακάτω.

Τι άλλα έξοδα; Παιδιά δεν έχουμε, ενα γατί μονο γυρίζει ανάμεσα στα πόδια μας που δεν μπορώ να πω οτι μας ρημάζει τον προϋπολογισμό. Συνεπώς δεν το κόβω. Τα αυτοκίνητά μας παλιά, συνεπώς δάνεια τέτοιου είδους γιοκ – μόνο οτι χρειάζεται για τη συντήρησή τους και τα ρημάδια τα τέλη (ποτέ δεν κατάλαβα που πάνε αυτά τα λεφτά), ενοίκιο -δόξα σοι- δεν έχουμε, το έξω για διασκέδαση το εχουμε ξεχασει…α!! και πετρέλαιο δεν έχουμε! Πάει κι αυτό! Τέλος. Το τεπόζιτο κάνει αντίλαλο άμα του μιλήσω. Και δεν σκέφτομαι να το ταϊσω ακόμη. Μπααα! Και τα στραβά: φαϊ, κάνας γάμος (θα τους κόψουμε κι αυτούς) και ίσως κάποιο καφεδάκι στο χέρι όταν δεν θα την παλεύουμε όλη μέρα εκτός σπιτιού. Ημερομηνία λήξης: Δεκέμβριος 2011. Μετά θα είμαστε κι οι δύο άνεργοι. Πιθανόν και χωρίς το δικαίωμα επιδόματος από τον ΟΑΕΔ.

Sweet Home λοιπόν! Κάτι για φαγητό (όσο υπάρχει θα τρωμε, μετά θα κάνουμε εκείνη την πολυπόθητη δίαιτα που ποτέ δεν αρχίσαμε) και  να χαλαρώσω λίγο μεχρι να ξεραθώ στον ύπνο. Είπαμε, τηλεόραση γιοκ. Οπότε μένει το διαδίκτυο. Ωιμέ.

Ξανά μια από τα ίδια. Παραμύθια σε Διεθνής Νομισματικές δόσεις, γκρίνια, ξεσκεπασμένες λαμογιές, τρεις το λάδι – τρεις το ξύδι, το καλάθι της νοικοκυράς είναι άδειο-μα το δικό τους των απλυτων τίγκα, πλεκτάνες, καναπέδες, αγανακτισμένοι, δήθεν αγανακτισμένοι, ξύλο, κουκουλοφόροι, πραγματικοί επαναστάτες και επαναστάτες-να’χαμε-να-λέγαμε, τι μας μένει, τι θα μας μείνει, τι δεν θα δώσουνε. Και κυρίως τι θα πάρουνε. Γιατί εδώ και κάτι χρόνια μας ζητάνε να τους δώσουμε. Γιατί -λέει- μαζί τα φάγαμε. Πότε ρε; Εγώ πάντως είμαι σταθερή και στα κιλά μου και στις καταθέσεις μου. Αύξηση : Null.-

Κλείνω το lap. Μάλλον με φασαρία γιατί γύρισε το στεφάνι μου και με κοίταξε απορημένο.

Ανιχνεύω που μπορεί να έχει κρυφτεί το χιούμορ μου. Τους βαριέμαι ώρες-ώρες και τώρα τελευταία όλο και πιο συχνά. Πολλές φορές πιστεύω πως όλο αυτό είναι ένα ψυχολογικό παιχνίδι πάνω στη καμπούρα μας. Ένα τεστ αντοχής ή εξαφάνισης. Βαριέμαι να τους ακούω μα και να τους βλέπω να ανατρέπουν τα πάντα με γεωμετρική πρόοδο και μαζί και τη ζωή μου. Βαριέμαι να με βάζουν στο τσουβάλι μαζί μ’εκείνους που θα φύγουν νύχτα. Βαριέμαι και τσατίζομαι.

Ανασύρω τις πληροφορίες μου και τις επεξεργάζομαι – θέλω, δε θέλω. Όμοιες πληροφορίες με εκείνες της προηγούμενης επεξεργασίας. Μονότονες και απειλητικές. Πληροφορίες που προέρχονται από ανάξιους ανθρώπους να εκπροσωπήσουν το είδος μας. Από ανθρώπους που γονάτισαν, θα γονατίσουν ή θα προσπαθήσουν να μας γονατίσουν. Δεν γίνεται αυτό μικρέ μου φίλε. Πάλεψα και παλεύω στη ζωή μου για τη ζωή μου. Για να έχω ζωή. Προσπάθησα και προσπαθώ κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη με αξιοπρέπεια. Δεν έκανα ποτέ μεγάλη ζωή,μόνο ζωή έκανα. Δεν έχω να στερηθώ μαγικούς κόσμους. Μόνο που να… δε γίνεται να νιώθω σαν πρόβατο που οδηγείται στη σφαγή σα βλαμμένο. Όχι γιατί φοβάμαι τα μαχαίρια τους. Μα γιατί έχω να απολογηθώ στον εαυτό μου. Σ’αυτόν που μια ζωή πάλευε και τον πάλευα. Και δεν θα επιτρέψω και στους δυό μας να πέσουν. Νύχτωσε. Μολών λαβέ.

πηγή: Trash & Treasures

Τι θα κερδίσουμε ουσιαστικά με κούρεμα 50%

Σήμερα πιθανότατα θα ληφθεί η απόφαση στις Βρυξέλλες για το ύψος του “κουρέματος” του Ελληνικού χρέους, δηλαδή της απομείωσης της αξίας των ομολόγων ΙΔΙΩΤΩΝ επενδυτών. Δεδομένου ότι η Μέρκελ θέλει 60% και οι ιδιώτες 40%, πιθανότατα το ποσοστό αυτό να κλείσει στο 50%. Τι κέρδος όμως θα είναι αυτό για τη χώρα μας;

Το χρέος της Ελλάδας  αυτή τη στιγμή είναι περίπου 355 δις ευρώ. Δεδομένου ότι το κούρεμα δεν αφορά ούτε το πρόσφατο δάνειο από την ΤΡΟΙΚΑ, ούτε τα ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα,   μιλάμε για το υπόλοιπο ποσό των 160 δις ευρώ (απ’ ότι διαβάζω), το οποίο θα γίνει 80δις.

Θα είναι λοιπόν το κέρδος 80 δις; Μάλλον όχι. Και αυτό γιατί τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας μας κατέχουν ομόλογα αξίας περίπου 20-22 δις, που σημαίνει ότι με το κούρεμα χάνουν περίπου 10-11 δις. Τα χρήματα αυτά θα κληθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να τα αναπληρώσει το Ελληνικό κράτος, το οποίο έχει δηλώσει ότι “θα υπάρξει κρατική στήριξη”.

Μιλάμε δηλαδή τελικά για μια “διαγραφή χρέους” περίπου 70 δις ευρώ.

Δεν είναι και λίγα είναι η αλήθεια… Αυτό όμως που δεν ξέρω είναι αν η απομείωση αυτή του χρέους είναι αρκετή, ώστε το τελευταίο να καταστεί βιώσιμο, ΚΑΙ ΑΝ ΑΞΙΖΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΛΗΘΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΟΣΤΟΥΜΕ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ για να “κλείσει” αυτή η συμφωνία (π.χ. μείωση επικουρικών συντάξεων, αύξηση ασφαλιστικών εισφορών, κλπ).

Βέβαια τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά, αν κάτι αντίστοιχο γίνονταν τότε που πάρα πολλοί γνώστες της οικονομίας φώναζαν να γίνει, δηλαδή ΠΡΙΝ ΤΗ ΣΥΝΑΨΗ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ! Και αυτό γιατί τα 110 δις του δανείου της ΤΡΟΙΚΑ έχουν πάει (τα περισσότερα, αν όχι όλα) σε αποπληρωμή ομολόγων ιδιωτών που έληξαν. Έτσι αυτά πληρώθηκαν στο 100% της ονομαστικής τους αξίας (ενώ η πραγματική αξία τους στην αγορά ομολόγων ήταν πολύ μικρότερη), και παράλληλα το ποσό αυτό εξαιρείται από τη συμφωνία για το κούρεμα! Θα είχαμε δηλαδή πρόσθετη απομείωση χρέους 55 δις ευρώ!

Φαίνεται ότι τα σαΐνια της κυβέρνησης, αλλά και αυτοί που κάνουν κουμάντο στην Ευρώπη, είναι πολύ πίσω σε σκέψεις από τους “ειδικούς” της αγοράς. Είτε αυτό, είτε έχουν διαφορετικό στόχο στο μυαλό τους: οι μεν να σωθεί η Ελλάδα, και οι δε να σωθούν οι Τράπεζες!

Λέτε να μας σώσουν οι..τράπεζες;

Από τα τέλη Αυγούστου μέχρι και το τέλος που πρώτου δεκαπενθημέρου του Οκτωβρίου οι καταθέσεις λιανικής μειώθηκαν κατά 4,9%. Σε απόλυτα νούμερα η εκροή των καταθέσεων στο διάστημα αυτό του ενάμιση μήνα αντιστοιχεί σε περίπου 9,5 δισ. ευρώ.

Τα παραπάνω αναφέρονται σε έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η Τρόικα. Κάνοντας μια μικρή έρευνα, μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι αυτό δεν είναι και κάτι καινούριο:

Το 2010 οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες συρρικνώθηκαν κατά 40 δισ. ευρώ, ενώ το πρώτο τετράμηνο του έτους 2011 το απόθεμα των καταθέσεων είχε μειωθεί κατά περίπου 15,8 δισ. ευρώ. Το ίδιο συνεχίστηκε και τους επόμενους μήνες, με μείωση  των καταθέσεων το Μάιο κατά 4,9 δισ. ευρώ, και κατά 1,9%, για έκτο συνεχή μήνα τον Ιούνιο.

Ποιο είναι λοιπόν το “καινούριο” στοιχείο σε αυτή την είδηση, και γιατί αξίζει να την προβληθεί (σίγουρα όχι γιατί νοιαζόμαστε για την κερδοφορία των τραπεζών!);

Για τις μειώσεις καταθέσεων το 2010 και το πρώτο εξάμηνο του 2011, οι εκθέσεις της ΤτΕ ανέφεραν ότι υπήρχε μεταφορά καταθέσεων στο εξωτερικό, ή απλά τα χρήματα ο κόσμος τα φύλαγε εκτός τραπεζών. Η μείωση των καταθέσεων όμως τον τελευταίο 1,5 μήνα, σύμφωνα πάντα με την έκθεση της ίδιας της Τρόικα, οφείλεται κατά ένα μεγάλο βαθμό στις αυξημένες ανάγκες των νοικοκυριών, για την κάλυψη των φορολογικών τους και άλλων έκτακτων υποχρεώσεων!!!

Η ίδια η Τρόικα λοιπόν αναγνωρίζει ότι η ασκούμενη φορομπηχτική πολιτική οδηγεί όχι μόνο τα νοικοκυριά σε απόγνωση, αλλά και τις τράπεζες, που βλέπουν το όποιο κομπόδεμα του Έλληνα να μεταφέρεται από τα ταμεία τους … στα ταμεία του κράτους!

Ίσως αυτό να τους ταρακουνήσει λίγο, και να αλλάξουν πολιτική. Γιατί, ως γνωστόν, για εμάς δε νοιάζονται και πολύ. Για τις τράπεζες όμως, θα κάνουν τα πάντα!

Εθελοντική αιμοδοσία από τους Minoistas

Σε μια ευγενική πράξη  καλούν οι Minoistas τους Ηρακλειώτες αυτή την Κυριακή 30 Οκτωβρίου. Σε συνεργασία με το δήμο Ηρακλείου και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αγίας Τριάδας, διοργανώνεται εθελοντική αιμοδοσία, στον πολυχώρο του δήμου Ηρακλείου στην παλιά λαχαναγορά (παραλιακή).

Δεν μπορώ παρά να στηρίξω μια τέτοια ενέργεια. Γιατί ως γνωστόν, το αίμα ούτε παράγεται, ούτε αντικαθίσταται. Μόνο προσφέρεται. Και σώζει ζωές…

Επιστολή των Νοσοκομειακών γιατρών της Κρήτης προς την επίσημη πολιτεία, με αφορμή τους πρόσφυγες που ''φιλοξενούνται'' στο Ηράκλειο.

Σοβαρά ζητήματα σχετικά με την αντιμετώπιση των 50 προσφύγων (12 ανήλικοι ασυνόδευτοι, 4 παιδιά κάτω των 5 και 8 γυναίκες) που περισυνέλεξε το λιμενικό στις 8 Οκτωβρίου (μεταφέρθηκαν στο Ηράκλειο ενώ εντοπίστηκαν σε πλοιάριο ανοικτά του Ρεθύμνου) θέτουν στον περιφερειάρχη Κρήτης κ. Αρναουτάκη όλες οι ενώσεις των νοσοκομειακών γιατρών Κρήτης και το ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ρεθύμνου.

Ολόκληρη η επιστολή:

“Πενήντα άνθρωποι στο δρόμο της φυγής από εμπόλεμες ή επικίνδυνες για την ζωή τους περιοχές, βρέθηκαν πάλι να κινδυνεύουν και να χρειαστεί να διασωθούν από το λιμενικό της Κρήτης. Πέντε μέρες σε ένα καΐκι, με ταραγμένη θάλασσα και κακές καιρικές συνθήκες.

Ανάμεσα τους 12 ανήλικοι ασυνόδευτοι, 4 παιδιά κάτω των 5 ετών και 8 γυναίκες.

Προτού ξεκουραστούν και κυρίως πριν τους εξετάσει γιατρός, έπρεπε (?) η πολιτεία να τους καταγράψει. Πριν ακόμη ξεδιψάσουν και ξεζαλιστούν έπρεπε να τους μαρκάρει με αριθμούς. Προτού κοιμηθούν και ξεχάσουν τη δίψα και τη ναυτία, η υπηρεσία προστασίας του πολίτη έπρεπε να τους ''φιλοξενήσει'' στα κρατητήρια.

Δέκα πέντε παιδιά βρέθηκαν σε συνθήκες κράτησης, με άλλοθι την αδυναμία της υπηρεσίας να τοποθετήσει βάρδιες φύλαξης και παρά το ότι η περιφέρεια προσέφερε χώρο φιλοξενίας. Μετά από πιέσεις που ασκήθηκαν, απομακρύνθηκαν σε ξενοδοχείο, μόνο οι μητέρες με τα 4 παιδιά. Οι ανήλικοι παρέμειναν στα κρατητήρια και επίσημα εξετάστηκαν ιατρικά μετά από 4 24ωρα.

Τα ερωτήματα που εύλογα προκύπτουν, από την αντιμετώπιση της κατάστασης, με την συγκεκριμένη διαδικασία.

Με τι όρους διαφυλάχθηκε η δημόσια υγεία από πιθανά λοιμώδη νοσήματα, εφόσον δεν εξετάστηκαν ιατρικά με την άφιξη τους και πριν την επαφή με τις υπηρεσίες του λιμενικού και της αστυνομίας;

Πως διασφαλίστηκε ότι δεν κινδύνευε η υγεία τους, όταν η μαρτυρία έλεγε ότι παρέμειναν επί πέντε μέρες στη θάλασσα σε συνθήκες δουλεμπορίας; Αρκούσε μόνο η επισκόπηση και η πληροφορία ότι στέκονταν όρθιοι και ήταν ικανοί να περπατούν;

Γνωρίζει η υπηρεσία του λιμενικού να ξεχωρίσει ένα αφυδατωμένο παιδί από ένα κουρασμένο;

Το διπλό πρόσωπο της πολιτείας αποκαλύπτεται μέσα από τις αντιφάσεις, που για μια ακόμη φορά βάζουν ζητήματα ασφάλειας για την Δημόσια υγεία και κυρίως ζητήματα ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η υπηρεσία του λιμενικού τους περισυνέλεξε, τους φρόντισε, τους τάισε, έδωσε πρόσβαση (μετά φυσικά την καταγραφή τους) σε γιατρό, στην Νομικό Σύμβουλο της Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, στον Ερυθρό Σταυρό, στην Διεθνή Αμνηστία. Στην συνέχεια τους παραδίδει στην υπηρεσία προστασίας του πολίτη για να τους μεταφέρει στα κρατητήρια, χωρίς να ξεκουραστούν.

Ανήλικοι χωρίς συνοδό ή κηδεμόνα και παιδιά 2-3 χρόνων στο ταξίδι της αναζήτησης μιας ζωής, χωρίς την μόνιμη απειλή της σωματικής ακεραιότητας, βρέθηκαν στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία, για να φιλοξενηθούν στα κρατητήρια.

Στη Κρήτη φιλοξενούμε, χρόνια τώρα λόγω της γεωγραφικής θέσης, εκατοντάδες πρόσφυγες, εγκαταλελειμμένους στη θάλασσα.

Χρόνια τώρα συμβαίνει αυτό και κάθε φορά ξεκινάμε από την αρχή με τα ίδια προβλήματα. Ενδιάμεσα κλείνουμε τα μάτια και τα ανοίγουμε, όταν χρειαστεί να το αντιμετωπίσουμε ξανά.

Το αίτημα είναι πάγιο και λέγεται Ασφάλεια σε θέματα Δημόσιας Υγείας και Αξιοπρέπεια στην φιλοξενία.

Ένας χώρος υποδοχής με όρους αξιοπρέπειας, στελεχωμένο από πριν για φιλοξενία ανθρώπινων όντων και έτοιμο να υποστηρίξει τις ανάγκες αυτών των ανθρώπων.

Υγειονομικές, στέγασης, σίτισης, ένδυσης, νομικής κάλυψης, μετάφρασης, ενημέρωσης.

Ένα πρωτόκολλο λειτουργίας, που να ενεργοποιείται αυτοματικά, με την πληροφορία της άφιξης των προσφύγων και όπου η κάθε υπηρεσία θα γνωρίζει από πριν το ρόλο της και ο συντονιστής θα είναι εκπρόσωπος κοινωνικής υπηρεσίας.

Όταν μια πολιτεία θέλει να ισχυρίζεται ότι έχει ανθρώπινο πρόσωπο, τουλάχιστον δημιουργεί τις συνθήκες που την αποκαθιστούν ως τέτοιο.

Eπιστολή – Αίτημα που στάλθηκε από όλες τις Ενώσεις Νοσοκομειακών γιατρών της Κρήτης και το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ρεθύμνου στον Περιφερειάρχη Κρήτης κ. Αρναουτάκη.

Ένωση γιατρών ΕΣΥ Ηρακλείου - Ένωση γιατρών ΕΣΥ Χανίων - Ένωση γιατρών ΕΣΥ Ρεθύμνου - Ένωση γιατρών ΕΣΥ Λασιθίου - Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ρεθύμνου

Επιτέλους πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου… με την καλή έννοια!!

Τα παραπάνω πανό, όπως μπορούσε με μαθηματική ακρίβεια να προβλέψει κανείς από το Σάββατο, αναρτήθηκαν το πρώτο στο γήπεδο του ΟΦΗ και το δεύτερο στο γήπεδο του Πανιωνίου κατά τη χτεσινή αγωνιστική ημέρα (Κυριακή 23-10-2011).

Τα δείγματα αυτά, σε συνδυασμό με την ανάρτηση πανό το Σάββατο στο ΟΑΚΑ είναι η απόδειξη ότι έχουμε πλέον περάσει σε μια άλλη εποχή. Μια εποχή που το ποδόσφαιρο δεν είναι πλέον το μέσο για τον υπνωτισμό των μαζών. Που τα σοβαρά προβλήματα της κοινωνίας και του τόπου μας δεν παραμερίζονται ούτε για 90 λεπτά από το μυαλό και τη συνείδησή μας. Που επιτέλους ο όρος “πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου” αποκτά και μια νέα, καλή έννοια (την κακή έχουν φροντίσει προ πολλού να την προσάψουν οι ίδιοι οι πολιτικοί,  είτε με την ενασχόλησή τους κρυφά ή φανερά με τις διοικήσεις των ομάδων  είτε με την εύνοια κάποιον ομάδων ανάλογα με το ποιος είναι κυβέρνηση).

Στις τελευταίες πορείες του Οκτώβρη, είδαμε την κοινωνία να εμφανίζεται ενωμένη. Όλοι μαζί, υπάλληλοι, εργοδότες, αγρότες, έμποροι, δάσκαλοι και μαθητές, φοιτητές, δημόσιοι υπάλληλοι διεκδίκησαν ένα καλύτερο αύριο. Ένα αύριο που με νύχια και με δόντια προσπαθούν να μας στερήσουν οι 154 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (με την συμβολή φυσικά και των υπολοίπων κομμάτων κατά το παρελθόν). Αυτό που θα ήταν ευχής έργον ακόμα να δούμε θα ήταν μια συγκέντρωση όπου Παναθηναϊκοί και Ολυμπιακοί, Παοκτζίδες και Αριανοί, Οφητζίδες και Γιαννιώτες, και υγιείς (νοητικά) φίλαθλοι απ’ όλες τις ομάδες, διαδήλωναν στον ίδιο χώρο κατά της κυβερνητικής πολιτικής.

Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να συμβεί. Φανταστείτε όμως πόσο θα τους τρόμαζε…

Αντίπαλοι πλέον στα γήπεδα όχι ομάδες, αλλά φίλαθλοι με πολιτικούς!

Δε συνηθίζω να σχολιάζω ποδοσφαιρικά γεγονότα, παρά μόνο όταν αυτά άπτονται κοινωνικοπολιτικών θεμάτων. Δεν μπορώ λοιπόν να αφήσω ασχολίαστο το απαράδεκτο γεγονός της προσπάθειας διακοπής του χτεσινού ποδοσφαιρικού αγώνα στο ΟΑΚΑ μεταξύ Παναθηναϊκού και Εργοτέλη, επειδή αναρτήθηκε το πανό που βλέπετε στη φωτογραφία.

Κάποιους ενόχλησε προφανώς το πανό, και σίγουρα όχι το διαιτητή. Ο διαιτητής προφανώς πήρε εντολή από “ανωτέρους”, να διακόψει τον αγώνα. Και αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι μετά τη λήξη του ποδοσφαιρικού ματς, δόθηκε συνέχεια έξω από το γήπεδο, με την αστυνομία να κάνει ελέγχους σε αυτοκίνητα για να ανακαλύψει ποιος είχε φέρει το συγκεκριμένο πανό.

Μάλιστα, σε ιστοσελίδα φίλων του Παναθηναϊκού αναφέρεται ότι “κατά τον έλεγχο αυτοκινήτου η αστυνομία άρχισε να βαράει απροκάλυπτα τον κόσμο, με τους προϊστάμενους των αστυνομικών να τους δίνουν συγχαρητήρια και συμβουλές του τύπου «μπράβο, έτσι τους αξίζει», ενώ ζητούσαν από την διμοιρία να περικυκλώσει το αυτοκίνητο!  Ο κόσμος όμως του Παναθηναϊκού σιγά-σιγά αυξανόταν με αποτέλεσμα η κατάσταση να γίνει... εκρηκτική! «Τι κάνετε ρε, ξευτιλίζεστε για 800 ευρώ», φώναζε ο κόσμος στους αστυνομικούς, οι οποίοι συνέχιζαν να βαράνε! Στο τέλος μάλιστα συνέλαβαν τους επιβαίνοντες του αυτοκινήτου, χωρίς ούτε καν να τους πουν το λόγο!”

Τα παραπάνω βέβαια είναι αντικείμενο εισαγγελικής έρευνας. Όχι για το ποιος ανάρτησε το πανό, κάτι που απ’ όσο γνωρίζω δεν είναι παράνομο (αν ήταν έτσι θα πρέπει να συλληφθούν τα εκατομμύρια Έλληνες που διαδήλωσαν στο Σύνταγμα και την υπόλοιπη Ελλάδα τις προηγούμενες ημέρες), αλλά για τη συμπεριφορά της αστυνομίας και την πιθανή εκτεταμένη χρήση βίας. 

Την εικόνα αυτή που βλέπετε στη φωτογραφία, δηλαδή την ανάρτησης πανό με πολιτικό περιεχόμενο στα γήπεδα, καλά θα κάνουν να τη συνηθίσουν αυτοί που ενοχλήθηκαν. Γιατί σήμερα Κυριακή, μετά τις απαράδεχτες χτεσινές ενέργειες διαιτητή και αστυνομίας, προβλέπω να μη μείνει κανένα γήπεδο χωρίς αντίστοιχο πανό!!!

Υπογράφουμε για “φορολόγηση των πλουσίων”

Μια νέα εκστρατεία έχει ξεκινήσει στο διαδίκτυο για φορολόγηση των μεγάλων ιδιωτικών περιουσιών. Με πρωτοβουλία των Πράσινων ευρωβουλευτών Μιχάλη Τρεμόπουλου και Σβεν Γκήγκολντ, συλλέγονται ταυτόχρονα υπογραφές σε Ελλάδα και Γερμανία, αλλά και σε όλη την ευρώπη, μέσω της ιστοσελίδας : http://www.callforawealthlevy.eu/.  

Το κείμενος που έχει αναρτηθεί στην παραπάνω ιστοσελίδα, και που μεταξύ άλλων έχουν υπογράψει οι  Γιάννης Βαρουφάκης (καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών), Κώστας Καλλωνιάτης (οικονομικός αναλυτής, δημοσιογράφος), Γιώργος Κατρούγκαλος ( αναπλ. καθηγητής συνταγματικού δικαίου, Δ. Πανεπ. Θράκης), Ορέστης Κολοκούρης (συντονιστής της Εκτ. Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων), Λυδία Κονιόρδου (ηθοποιός), Στέλιος Κούλογλου (δημοσιογράφος),Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν (οικονομολόγος, επιστημονικός σύμβουλος Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ), Σπύρος Παπασπύρος (δημόσιος υπάλληλος, πρώην πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ), Σάββας Ρομπόλης (καθηγητής Οικονομικών Κοινωνικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο και επιστ. διευθυντής Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ) καιΝίκος Χρυσόγελος (στέλεχος περιβαλλοντικών οργανώσεων, περιφερειακός σύμβουλος Νότιου Αιγαίου), έχει ως εξής:

“Κοινή ελληνογερμανική έκκληση για φόρο στον πλούτο”

“Την ώρα που οι δημόσιοι προϋπολογισμοί προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με περικοπές και ελλείμματα, ο ιδιωτικός πλούτος έχει αυξηθεί με γρήγορους ρυθμούς. Σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, ο πλούτος είναι υπερσυγκεντρωμένος σε χέρια που αποτελούν λιγότερο από το 10% της κοινωνίας, ενώ οι ανισότητες παντού διευρύνονται. Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν ξοδέψει 4.6 τρισεκατομμύριο ευρώ δημόσιου χρήματος προκειμένου να σταθεροποιήσουν την οικονομία και να διασώσουν τράπεζες, παρεμβάσεις που διέσωσαν και την αξία ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων. Τα αυξημένα επίπεδα δημόσιου χρέους οδήγησαν, όμως, σε αυξημένα ελλείμματα και σε επιπρόσθετες περικοπές σε παιδεία, υγεία, δημόσιες υπηρεσίες και μελλοντικές επενδύσεις.

Καλούμε λοιπόν την ελληνική και τη γερμανική κυβέρνηση να θεσπίσουν ένα μόνιμο φόρο στον ιδιωτικό πλούτο. Ζητάμε επίσης επιτακτικά από τις κυβερνήσεις μας να αναλάβουν πρωτοβουλία σε ευρωπαϊκό επίπεδο για συντονισμό της εισαγωγής ενός φόρου για τον πλούτο σε όλες τις χώρες μέλη της Ε.Ε., μαζί με συντονισμένη καταστολή των φορολογικών παραδείσων και της φοροδιαφυγής, ώστε ο φόρος αυτός να εισπράττεται παντού με ίσους όρους”.

Δεν ξέρω αν και αυτή η πρωτοβουλία πέσει στο κενό, όπως τόσες άλλες παρόμοιες (για επιστροφή μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα, για άρση βουλευτικής ασυλίας, κλπ, αξίζει πάντως να προσπαθήσουμε. Υπογράφουμε λοιπόν στη σελίδα http://www.callforawealthlevy.eu/?lang=el,  ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή στη χώρα μας, αλλά και στην Ευρώπη το βάρος δε θα σηκώνουν μόνο οι μικρομεσαίοι και οι μισθωτοί.