Αγαπημένα βιντεάκια

Loading...
ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ.
Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ ΟΜΩΣ, ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΝΕΡΓΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ.

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Μπαμπά, γιατί τους άφησες;

Γράφει ο “anthropakos”

image

"Ο Γιώργος Λιάγκας τουίταρε το τρέϊλερ του"... Ναι ρε σεις... Το είδα το πρωί στην Μελέτη... Δεν το πιάσατε τι πάει να πει αυτό; Ότι ο Λιάγκας, μέσα από το τουτίτερ, έγραψε ότι επιτέλους, ξεκινάνε οι προετοιμασίες της εκπομπής του και ότι τώρα αρχίζει να φτιάχνεται το τρέϊλερ... Σώπα ρε;... Έφαγα μεγάλο "φλας", μιλάμε, μάγκες. Λέω κι εγώ... Αυτό το φοβερό πρόβλημα της Ελλάδας άλυτο θα μείνει;

Ξέχασα λοιπόν τότε όλα τα άλλα που ήθελα να γράψω... Αν θυμάμαι καλά, στο σχολείο τα παιδιά μας ζουν καταστάσεις των δεκαετιών του '60 και του '70. Δεν λέω ότι αν άλλαζα κανάλι και έβλεπα το "Μέγκα" ή τους άλλους, θα ήμουν περισσότερο ενημερωμένος. Μπα. Περισσότερο παραπληροφορημένος, μπορεί. Ενημερωμένος όμως, όχι...

Άκουσα, που λέτε, ή μάλλον στο διαδίκτυο το βρήκα, ότι είχαμε έκρηξη σε εγκαταστάσεις των πυρηνικών αποβλήτων της Ν. Γαλλίας. Κάπου στις ακτές της Μεσογείου. Κοντά μας, δηλαδή. Αλλά δεν μας το είπαν τα κανάλια. Μπορεί να μάθουμε τι χρώμα βρακί φορούσε η τηλεπαρουσιάστρια χθες. Αλλά ότι αφορά τη δική μας τη ζωή, μας το κρύβουν επιμελώς. Έχουν και το ποδόσφαιρο και φανατίζουν τους λαούς. Το ένα παιδί μαχαιρώνει το άλλο, αντί να κατέβουν και τα δυο, πιασμένα χέρι - χέρι να διαδηλώσουν, να κάνουν καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, να φωνάξουν βρε αδελφέ για τα όνειρα που τους κλέβουν. Τις ζωές που τους σκοτώνουν στο βωμό των τεράστιων συμφερόντων Εξουσίας και Μεγάλου Κεφαλαίου... Είναι καλό να σε φανατίζουν με τις ομάδες, το στριγκάκι της τηλεπερσόνας, τις λεγόμενες "λάιτ" - και γαμώ τα ελλληνικά μας ρε - εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης. Είναι καλό γι΄αυτούς. Γιατί έτσι μας τελειώνουν. Ξεπουλάνε το σύμπαν. Ότι με μόχθο, αίμα και ιδρώτα έχτισαν οι πατεράδες μας, που έφαγαν ξύλο από τη Χούντα νομίζοντας ότι έτσι θα έφερναν τη Δημοκρατία στην Ελλάδα. Οι παππούδες μας, που πολέμησαν τον ιταλό και γερμανό κατακτητή. Που οργάνωσαν ομάδες αντίστασης στις πόλεις και τα χωριά, τα βουνά και τις πεδιάδες, για να ελευθερώσουν την Ελλάδα. Την υποδουλωμένη μια ζωή μέχρι και σήμερα Πατρίδα μας. Για ποιους, μωρέ, σκοτώθηκαν οι πρόγονοι μας; Για τον Παπανδρέου, την Τρόικα, την Μέρκελ, τους λοιπούς ευρωπαίους χειροκροτητές και υποτελείς; Που από τις υποκλίσεις τους στους Γερμανούς και τους Αμερικάνους, έχουν πάθει ζημιά στη μέση και μετακόμιση...σπονδύλου;

Θέλω να φωνάξω. Αλλά προς το παρόν λέω να γράψω. Ο Σεπτέμβρης μπήκε. Η εξουσία έχει αποθρασυνθεί εντελώς. Ο λαός από κάτω βομβαρδίζεται από τις ανάλαφρες παπαριές της ελληνικής  αθηνοκεντρικής τηλεόρασης σε συνδυασμό με την υποτιθέμενη σκληρή δημοσιογραφία που κάνουν οι πολιτικοί αναλυτές μας, που "βγάζουν" όσα τους επιτρέψουν. "Μέχρι εδώ", τους λένε τα αφεντικά τους. Και τότε, κάτι παθαίνουν και αρχίζουν να μασάνε λίγο τα λόγια τους και να ανακαλύπτουν ότι "εδώ που τα λέμε και οι εκπαιδευτικοί γιατί να κάθονται το καλοκαίρι"; "Εδώ που τα λέμε, υπάρχουν στις δημόσιες υπηρεσίες και πολλοί που παίρνουν ένα σωρό λεφτά. Να τους τα κόψουν"...

Εδώ που τα λέμε, φίλοι μου, δεν πάει άλλο... Ήρθε η ώρα να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα. Όχι μέσα από τη Βουλή. Αλλά μέσα από τους λαϊκούς αγώνες σε κάθε γειτονιά και κάθε δρόμο. Ελάτε να αγωνιστούμε για τον Σοσιαλισμό. Να τους ανατρέψουμε μέσα από τη δική μας αντίσταση, χωρίς καμία υποχώρηση αυτή τη φορά. Και όσο ο..."Γιώργος Λιάγκας θα τουιτάρει το τρέιλερ του", εμείς ας πιάσουμε τα χέρια και ας υψώσουμε το δικό μας ανάστημα, για μια άλλη κοινωνία. Μια κοινωνία που δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και που τα δικά μας τα παιδιά θα κάνουν μάθημα κάτω από ανθρώπινες συνθήκες και δεν θα πεινάσουν όταν βγουν έξω στην κοινωνία για να βρουν μια δουλειά να κάνουν.  Το ζητάνε τα παιδιά μας. Κοιτάξτε τα ματάκια τους. Και θα σας το πουνε. "Γιατί μπαμπά τους άφησες να μου σκοτώσουν τη ζωή μου και δεν μπήκες μπροστά να με γλιτώσεις"; Το βλέπω στα ματάκια των δικών μου παιδιών. Και ετοιμάζομαι με λύσσα να βγω μπροστά στους δρόμους, για να μην παραδώσω τις ζωές τους στην κρεατομηχανή που έχουν φτιάξει και αλέθουν όνειρα, προσδοκίες, κατακτήσεις που βάφτηκαν με τα αίμα των προγόνων μας... Μια απίστευτη κρεατομηχανή, όπου έχουν πετάξει μέσα σε δύο χρόνια, τα κεκτημένα και αιματοβαμμένα δικαιώματα, ενός ολόκληρου λαού!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου